Based on this YouTube video's total view count of 38.1K views and industry-standard rates, the estimated total earning is $27 - $76 through ad revenue. Historical data is not yet available to calculate daily, weekly, or monthly averages.

Explore ESİN EDEN "Dev Servetin Ardındaki Sevda. Tiyatro İçin Vazgeçilen Milyonlar" with 38,129 views, 192 likes, and 24 comments. Experience the impact of this video content that has captured audience attention.

1958’de İstanbul Üniversitesi Fransız Filolojisi bölümünde bir yıl eğitim aldı. Ardından, önemli burslardan biriyle Amerika’ya gitti. İki yıl tiyatro eğitimi aldı. 1960’ta Kansas Üniversitesi’nde sahneye çıktı. 1961 yılında yüksek lisans derecesiyle mezun oldu. Yurtdışına olan ilgisi daha önce başlamıştı: “1950 yılında babamın böbrek rahatsızlığı nedeniyle Montecatini Terme’ye gittik. Önce Atina’ya uğradık. Kifisia’da Âkif Dayım’la minik ahtapotlar yedik. Milano’da Duomo beni etkiledi ama hayvanat bahçesi ve taze Hindistan cevizleri de aklımda kaldı. Roma’da babam bana Aida Operası için bilet almıştı. Ayrıca Abdi Dayım’ın bizi yemeğe çağırdığı Excelsior Oteli’nde Linda Darnell ve Orson Welles’i görmüştüm. Keşke yanlarına gitmeye cesaret edebilseydim.” Türkiye’ye döndüğünde Oraloğlu Tiyatrosu’nda profesyonel oyunculuğa başladı. Ardından Dormen Tiyatrosu’na geçti. Poyrazoğlu Tiyatrosu ve İstanbul Belediyesi Şehir Tiyatroları’nda çok sayıda oyunda rol aldı. Kariyeri boyunca; Bir Yaz Gecesi Rüyası, Bizim Şehir, Annemi Hatırlıyorum, Miras, Bir Evlenme, Katlanan Üç Şapka, Kötü Tohum, Uyuyan Prens, Şahane Züğürtler, Sersem Kocanın Kurnaz Karısı, İstanbul Şıngır Mıngır gibi oyunlarda sahne aldı. Tiyatrolarda idarecilik ve çevirmenlik görevleri de üstlendi. 1963 yılında Dormen Tiyatrosu’na transfer olduğunda gazeteci, yazar ve şair Hilmi Yavuz’la evlendi. Londra’ya taşındı. Orada bir yıl sanat tarihi kursu, iki yıl Rusça eğitimi aldı. İyi derecede İngilizce, orta derecede Fransızca biliyordu. 1969’da Türkiye’ye döndü. 1971’de oğulları Ali ve 1972’de Ömer Emre doğdu. Oğulları, onun hayattaki en büyük “iyikileri” oldu. 1970’te BP’de mütercim olarak çalışmaya başladı. Aynı zamanda kitap çevirileri yaptı. 1985’te çevirmenlikten emekli oldu. Aynı yıl, Ali Poyrazoğlu Tiyatrosu’nda Hoşçakal İstanbul adlı oyunla sahneye döndü. 1988’de tekrar Dormen Tiyatrosu’na katıldı. 1991’de Şehir Tiyatroları’na dramaturg ve oyuncu olarak girdi. 1980’lerin sonunda sinemayla tanıştı. Alman Gelin, Karılar Koğuşu, Bizim Mahalle, Şaşıfelek Çıkmazı, Üzgünüm Leyla, Evdeki Yabancı, Tam Pansiyon, Kapalıçarşı, Adını Feriha Koydum, Vicdan, Çarşı Pazar, Şimdi Aşk, Kadın, Deliha 2, Sükut Evi, Can Dostlar gibi yapımlarda rol aldı. 1992–2005 yılları arasında çeşitli yemek kitapları yazdı ve eserler çevirdi. Annemin Yemek Defteri: Selanik adlı kitabında, annesinin sanatındaki yol göstericiliğinden söz etti. “Kitaplara yemek resimleri koymak yerine, ailemizin güzel yemek yapan kadınlarının ve yemeği şölen haline getiren erkeklerinin fotoğraflarını eklemek istedim. Çünkü bu kitaplar yalnızca tarif değil, aynı zamanda kaybolmuş bir kültürün bir yönünün belgesidir.” 1997’de Girit’te Nikolas Stavrakis ile birlikte İngilizce bir yemek kitabı kaleme aldı. Girit deneyimlerini şöyle anlatıyordu: “Zeytinyağlılar yeşildi, bu beni şaşırtmıştı. Horta ve ruves adlı otları haşlayıp zeytinyağında yumurtayla pişiriyorlardı. Niko’nun evi, Tarabya’yı anımsatan bir koydaydı. Türk kökenine uygun restore edilmişti. Bana bir kat ayırdı, bir de bisiklet verdi. Sabahları denize bisikletle gittim, tıpkı Büyükada’daki gibi.” Ailesinin hikâyesini özellikle annesinin yaşamı üzerinden anlattı. Annesi Nuriye Eden, 1900 yılında Selanik’te doğmuş, 1924’te ailesiyle Avrupa’ya göç etmiş, 1980’lerde İstanbul’da vefat etmişti. “Brüksel denince aklıma pembe badem ezmesinden yapılan domuzcuklar gelir. 1958’de Expo’da aradım ama o tadı bulamadım. Belki de çocukluk anıları insanı yanıltıyor. Ama hâlâ onların kızarmış patatesine zaafım vardır.” Doğum günlerini bir hafta süren hazırlıklarla kutlardı. Antika buzdolabı, buzları taşıyan arkadaşı, krokiyle hazırlanmış masa düzenleri... Yemek yapma tutkusunu annesinden, yeme zevkini babasından almıştı. Ailesi farklı ülkelerde yaşasa da geleneksel değerlere bağlı kalmış, bu kültürü gittikleri her yere taşımışlardı. Adalarla da güçlü bir bağı vardı. İlk kez 1940’lı yıllarda Büyükada’ya gelmişti. Şimdiki evini, 1956’da Yunanistan’a göç eden bir Rum ailesinden satın almışlardı. Eskiden adada amber ağaçları, şakayık gülleri, melisalar, mimozalar olurdu. Karidesleri elleriyle avlar, çiğ çiğ yerlermiş. Şimdi hepsi gitmişti. Akif dayısı ve Nuriye yengesinin geçirdiği yazlar, 1978’de yangınla kül olan Akasya Oteli… Geriye sadece anılar kalmıştı. #90LAR #NOSTALJİ #YEŞİLÇAM

With SocialCounts.org’s view counter, track your YouTube video’s live view count and YouTube likes count in real time with fast, reliable updates.

Watch every YouTube video live view count rise with our real-time YouTube views tracker—built for accuracy and minimal delay.

Follow YouTube real time views as they happen, using our dedicated view counter for YouTube videos.

Get up-to-date live view count on YouTube and see real-time growth with SocialCounts.org’s smart tracking tools.